Köhne vücutlarımıza seherde,
İniyor yorgunluk perde perde.
Ayrı bir tat var yine de kederde.
Bugünlerde ne arayan ne soran var.
Kapımızı zorlamakta rüzgâr.
Gözümüzde hatıralar oynar.
Bazen geçmek bilmiyor saatler.
Beklese de özlemle bizleri yer.
Günler bir minval üzere ilerler.
Duyarız bir dostun daha gittiğini sık sık.
İçimizi kaplar hüzünlü bir karanlık.
Yaklaştı zaman sıra bizde artık.
Özleriz dostları, ararız ah dünya!
Gelmezler geriye hepsi de rüya.
Anlarız ki hayat hülya içinde hülya.
Ankara,26.04.2008İbrahim KİLİK
