Bir telkâri kent güzelliğinde duyumsarım güzelliğini.
Kentin pencerelerinden sarkar ellerin.
Kokusu yayılır sokaklara menekşelerin,karanfillerin.
Tel tel saçlarını tarar güneş,
Dudaklarının rengi düşer gümüşten duvarlara.
Duvarlar yanar, duvarlar üşür.
Sonra yosun gözlerinden,
Dolar iyot kokusu kentin ciğerlerine.
Kent sarhoş, ben bir hoş.
“Gamzedeyim deva bulmam.
Garibim bir yuva kurmam.”şarkısını mırıldanırım.
Modern masalların soyut dünyasında,
Bir telkâri kente düşer yolum.
Usta bir elden çıkmış çift ağızlı hançerle,
Gümüş tenli caddelere adını kazırım.
Nerdesin artık dön,
Ben gümüş duvarları yıkmaya hazırım.
Ankara,2203.2008 İbrahim KİLİK
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
