Ben bu dünyayı hiç sevmedim ki.
Kendimi bile sevmedim.
Zaten, sevme dediler bu dünyayı,
Fazla sevme, vefasızdır,
Gelip geçicidir,
Bağlanmaya gelmez,
Hile ile doludur, kanma dediler.
Bu dünyanın insanları da öyledir, dediler,
Fazla sevme dediler,
Sakın bağlanma dediler,
Hilelerine kanma dediler.
Ben de sevmedim insanları,
Yalnızlığı sevdim.
Öyle mutluydum ki,
Öyle güzeldi ki hayatım.
Sonra, şu koskoca dünyada
Bir kişiyi sevdim,
Şu koskoca dünyada
Bir kişiye bağlandım,
Şu koskoca dünyada
Bir kişiye kandım.
Neler geldi başıma.
Sevme dediler dünyayı,
Fazla sevme dediler dünyadakileri,
Bağlanma dediler,
Kanma dediler,
Bir gün ayrılacaksın
Değmez dediler,
Yazık etme kendine dediler.
Şu koskoca dünyada
Yalnızca bir kişiyi sevdim de
Başıma gelmeyen kalmadı,
Ya hepsini sevseydim..?
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku
