artık çıkıp gidiyor boşluğunda
üstüme yuvalanan ağrıma gidip
-bildim
beyaz buharların çiğ olduğu tepelerin ardında çay bahçeleri
ne güzeldin
damlıyor uykularıma yankılanan sesin
-nefesin
yine izi kaldı duvarlarımda tekrar göbeğimi kesişinin
ellerim acıyor
ölüme kaçmış çukurlar oldu
-ancak
alçı mı kapatır bu kağıda sinmiş ebru güzelliğinin kırıklarını
hiç bilemedim
odadan odaya dolanan ay
- söyle
sararan kıyısızlığım mı yanlış yoksa kerteriz almadan girdaplarda dolanmalar
üzgün bakışlar
yıkık duvarlar gibidir yalnızlıklar
artık günler uzuyor oruçlarıma
inan çok acıyor sensizliklerim...
