Bu şehir, bu sokak, bu şehr-i yar
Bu kaçıncı sürgünüdür gönlümün
Bu hangi elveda deyişim gurbetlerimden
Bu İstanbul, bu deniz, bu yosun kokulu sular
Bu hangi İstanbul kaçırıverir gözlerini benden
Ben şimdi İstanbul’dayım yorgun bir halde
Şimdi İstanbul devleşir benim gönlümde
Bu şehir, bu sokak, bu şehr-i yar
Bu belki Emirgan’dan son seslenişim
Bu hangi isyandır çekilir med cezirlerim
Bu Hüdayi uykularımda gezinen Üsküdar
Bu hangi İstanbul’u arar mağrur gözlerim
Ben şimdi İstanbul’dayım dilimde son beste
Şimdi İstanbul yaşlanır benim gönlümde
Bu şehir, bu sokak, bu şehr-i yar
Bu tebessümlerini esirgemeyen meçhul
Bu vuslatı Fatih’e ram olan koca İstanbul
Bu zöhreleri kıskandıran yüzüyle Adalar
Bu hangi İstanbul benimle ağlayan yoksul
Ben şimdi İstanbul’dayım bakıyorum senle
Şimdi İstanbul sırlaşır benim gönlümde
Bu şehir, bu sokak, bu şehr-i yar
Bu Arnavut kaldırımlarda gezinen hayalim
Bu desen desen gülhatmileriyle bezeli hilal
Bu Mecnun düşlerimi süsleyen leyli sevdalar
Bu hangi İstanbul büyür ufkumda benim
Ben şimdi İstanbul’dayım yürüyorum hüzne
Şimdi İstanbul vuslattır benim gönlümde
İsmail Hayal
