Tam da
Akşam vakti
Karanlıkta
Işıklar neden yok edilir ki
Ülke
Bir yerlere
Teslim edilmiş
Koca bir şehir sanki
Yollar
Sokaklar
Caddeler
Ve yürünesi her yer
Neden böyle sessiz
Ve bomboş bırakılır ki
Ya insanlar
Özgür sanılan
Onca çokluk hani nerde
Şimdi neden yoklar ortalıkta
Asıl kuşku duyulan da
Bu zifiri karanlıkta
Silüeti fark edilen
Görkemli yüksek yapılarda
Hiç hareke olmaması
Bu ülke
Bunları neden besler
Hiç soran da yok ki
Üstelik
Demokrasi adına
Demokrasiyi yok etmek için
Memleketi ele geçirenlerin
Kurtuluştan
Bu yana
Ayak diremeleri
Yetmezmiş gibi
Şimdi de
Yapılan ne varsa
Hepsini yok sayıp da
Gözünü
Kırpmadan
Ülkeyi tekrar
Emperyalizmin
Kucağına atanlardan
Başka ne beklenir ki
Neler oluyor
Kim bilir daha neler olacak
Acı
Olanı da
Aydınlığı
Toprağa taşıyıp da
Toprağın
Bereketinde arayan
Onca insan nerede
Şimdi
Onlar ne yapıyorlar
Bari
Onlar olsun
Karanlığa teslim olmasalar ya
Yoksa
Aydınlık
Başka nasıl beklenecek ki
Tam da
Akşam vakti
Günün
Ağarması
Gene korkusuzca beklenmeli
Söndü sanılan
Bütün ışıklar
Nasıl olsa bir gün yanar
Cemalettin Atagan: 20 Ocak 09/ Bornova
