Zamanın gülü olur billûr içinde billûr.
Berrak su gülüşüdür semaverin duası.
Buğulu bir mevsimden cama ziyası vurur.
İnce belli içinde efsanedir şuası.
Demliğin hikâyesi buğulu demle başlar.
ışıltılı tebessüm bardağın sinesinde.
Çaydanlık bunalınca narin eller su aşlar.
Ayrı bir albeni var notasında esinde.
Porselen zarafete remiz olur dem be dem.
Semaver sinesini süsler has duruşuyla.
Sanki ceren gamzesi olur çayımızda dem.
Camın nabzında gülün efsane vuruşuyla.
Kimi zaman buselik kimi zaman suzinak.
Dudağımıza değen buğulu bir efsane.
Bir vuslat bestesini okur temkinle dudak.
İnce belli periler birbirinden şahane.
Hazzın buğulu hâli dökülürken demlikten.
Huzurun penceresi gönle bağışlar sürur.
Cam içinde dillenen emsalsiz yarenlikten.
Ana yansıyan şua olur yârene gurur.
Ankara,22.10.2011 İ.K
