Demlikten bardağa sızan bir ışık.
Bardak,çay,şeker ve bir de kaşık.
Çayı yudumlayan ezelden âşık.
Gözleri ışıtır çay huzmeleri.
Her katre ayrı bir rayiha verir.
Çiçek değil; ama hep filizlenir.
Semaverde, demlikte biraz dinlenir.
İçimizi ısıtır, çay huzmelri.
Sudan geçer incelir, hep tazelenir.
Kendine has ıtrı yelpazelenir.
En has konuklara ikram edilir.
Bizi kaynaştırır çay huzmeleri.
Ankara,03.03.2008 İbrahim KİLİK
