Semaver sancılanır,
Demliğin parmakları birden karıncalanır.
Çay nefes nefes tüter,
Çaydanlık demlikteki saltanatı kıskanır.
Her çay içen rengini,
Buse sanır, can sanır.
Oysa çaya meftundur,
Ateş, su , güneş ve ay.
Bunların bağrına düşen, kıskançlık kanıdır çay.
Çay ece, çay cerendir.
Çay suya zümrüt rengi kıskanmadan verendir.
Semaverin hıncını ateşten alırken su.
Gözleri aydınlatır,
Çayın tüten buğusu.
Demlik demden haz alır.
Adı hep demlik kalır.
İnce belli bardaklar,
Cümlesine nazlanır.
Çayın has buğusunda bin keyif palazlanır.
Ankara,26.05.2009
