Dumanı üstündeyken sevilir çay daima.
Semaverden demliğe odur edilen ima.
Ateşin bağrındaki hardan doğar o güzel.
Nefesi büyülüdür geçit vermez hiç gama.
Hiç çekinme iç çayı nefasete selam ver.
Çayın tadını bilen oyalanmaz hep ever.
Gözlere ferdir onun iç açıcı nefesi.
Huzuru arayanlar onu meccani sever.
Pas gider gönüllerden ışıltısında çayın.
Efkarını çay alır gecede dolunayın.
Cama içini döken demlik çayın meftunu.
Demliği de bizimle has çay tutkunu sayın.
Ateşin faş ettiği sırdır suyun renginde.
Gökte saman yolunun gizemi çay denginde.
Bardağa dökülüşü emsalsiz tablo olur.
Erir sevenin gönlü o sesin ahenginde.
Ankara,26.01.2011 İ.K
