Akıp giden vazgeçmelerin
Serinliğinden ürperiyorum,
Mayıs'tandır diyorum soranlara...
Bilmezler ki
Sabırsız ve ürkek şiirlerde
Yaşananlarla ısınıp
Yaşanmamışlarla üşür yüreğim...
Anlatamam ki
Uyur uyanır da
Uyanmak istemem
İçtikçe daha da susadığım sevdamdan...
Vakit güntülü kaplı ayrılık kapısında,
Bu koku
Sevdayı ayrılığa sınatma kokusu,
Ve
Issızlığın yamaçlarında solan gülüşlerim
Kurak gerçeklere yenik...
Bu tanımsız mevsimde
Yıldızlar konuşmalıydı
Hasretin soluklandığı yerde,
Oysa
Sorular sustu,
Cevaplar darağacında celladını bekler,
Bu naif sevdayı emziren morumsu gecelerde...
(Sevtap Özkahraman 3 / 5 / 2007)
