Yaşı on beş,on altı belki daha küçüktü
Yüreği kocamandı,dağlar kadar büyüktü
Kurtarmak için yurdu, mektebi bıraktılar
Silahı alır almaz, seller gibi aktılar
Cephede,hep birlikte büyük yemin ettiler
İnanmışa zalimin,zulmü nedir dediler.
Kuran’a ve silaha basılıydı elleri
“Ya İstiklal,Ya Ölüm” özgürlüğün bedeli
Şahadet getirdiler,Allah Allah dediler
Şimşek gibi çaktılar,gök gibi gürlediler.
Çıktılar siperlerden,atıldılar ileri
Mermileri tükendi, taktılar süngüleri
Siperden çıkar iken sağ döneyim diyen yok
İster mermi saplansın, isterse onlarca ok
Can ne ki…,yeri gelmiş,verilmez mi uğruna
Acı duymaz Mehmedim,gülle deyse bağrına
Çünkü, vatan sevgisi imandandır,bilirler.
Ölürsem şehidim,kalırsam gaziyim derler.
Bu ruhla atıldılar, ateşin ortasına
Cennet denen sevgili kollarını açsana
Her can seni arzular,sen Hakkın ödülüsün
Kandan kına yakanlar geliyor yüzün gülsün
Ölüm kapılarından ebedi dirilişe
Can,kan feda olmaz mı? cennete girilişe
Vatan,millet,din için can feda diyorlardı.
Şehadet gömleğini giyip gidiyorlardı
Hak yolunda can vermek,şahadete erişmek
Zulmünü kırmak için zalimlerle vuruşmak
Vatan,bayrak,din,namus uğruna can verenler
Ölmeyi yaşamaktan yeğ tutan Alperenler
İşte bu anlayışla,yediden yetmiş beşe
Savaş vesile oldu, yeniden dirilişe
Fırladılar,koştular,vurdular,vuruştular
Kahramanlıkta onlar,Hamza’yla yarıştılar.
Ya vurdular düşmanı,haddini bildirdiler
Ya öldüler erkekçe,şahadete erdiler.
Kafkasya’da Yemende,aynı ruh aynı iman
Tarihlere sığmayan yüz binlerce kahraman
Çanakkale,Antep’de,her bucakta köşede
Kiminin mezarı var,kimi, kim bilir nerde
Kimi yaşını almış,kimi daha gençtiler
Şehitler kervanında ön saflara geçtiler
Selam olsun Mehmetçik,dün var idi,bu gün var.
Yazdığın destanlarla tarih seni selamlar
Şad olsun ruhlarınız,aramızda geziyor
Ölmez şehitler ölmez,şehitler diriliyor.
Abdulhadi Bay
