Sen
Çıplak ayaklı,
Örgülü saçlı genç kız!
Toprağı bir tezgâhta
İşleyip dokuyan kız!
Bazen öküz ardında
Kurak / taşlı tarlada,
Umudun yollarında
Hayatı soluyan kız!
Senin alın terinde gizli
Bizim umutlarımız.
O bastığın toprağa
Annenle / tohum diye attığınız,
Bizim soframıza ekmek olup geliyor.
İşte / senin emeğinden
Bizlere gelen ekmek,
O ekmek sen kokuyor.
Benim gibi / elleri
Toprağa hiç değmemiş,
Güneş altında kalıp
Su gibi terlememiş,
Kurak topraklara yağmur istemek için
Elleri gökyüzüne
Duayla çevrilmemiş
Milyonlarca kardeşin,
Bu ekmekle doyuyor.
Çıplak ayaklı,
Örgülü saçlı genç kız!
Toprağı bir tezgâhta
İşleyip / dokuyan kız!
Toprak senin elinde
Canlanıp / dilleniyor.
Ekmeğinle doyunan
Yıldızlar kadar insan,
Yüreğinden sana sevgi,
Sana minnet duyuyor...
