ıssızlık ya çöl ortası sanki
ıslık çalıyor birisi
keskin bir yanık kokusu
sarıyor sarı ortalığı
kumdan tepeler
düşünceler
rüzgarla
bir küçülüyor bir büyüyor
tutuyorum ellerimle
yıkılmasın yok olmasınlar hani
koşuyorum ıslığın ritmiyle
bakıyorum
atlayacak yalnızlık çukurları da yok
bacaklarım gömülüyor önce
korkuyorum
yüreğim diyorum biçare
son gayret sıyrılıyorum
koşuyorum
havalardayım yere değmiyor ayaklarım
ıslık melodisinde
-hoş geldin yar
burası en DerinYar
'ıslıktan düşüncelerime ithafen'
Resim; Nuri Can
