hayatın
yer çekimine isyanıdır
dikenin
eti kanatan dik başı
her sabah güneşe battı...
döküldü renkler
açtı nar çiçekleri
yüzün yerleşti herbirine
uzanıp öptüm
dudağın,dudağıma aktı...
susadım
ve
ayaklarımı kurtardım daldığım çamurdan
içimde
kırlangıçlar havalandı...
yağmurlar yağdı sonra
ıslandı kanatlarım
üşüdüm derken
tam da seni özlerken yani
bir baktım
ateşler yandı...
yeniden tutuştu
kopyalı bir hayatın parşömen kağıdı
kıvrımında
adın vardı...
