Çay suyunu canlar ocağa vursa.
Çay deminde erise gam kalmasa.
Bardaklarda gülen tavşan kanında.
Huzur yağsa esenlikler çağlasa.
Düşmanlar gülmese dost ağlamasa.
Donansa çay ile sofrayla masa.
Çayın hatırını kahve kıskansa.
Dostların sohbeti çayla taçlansa.
Çayı itinayla atsak demliğe.
Yer olmasa aramızda kemliğe.
Yol açılsa kardeşliğe birliğe.
Dirlik düzenimiz hiç bozulmasa.
Ankara,15.01.2008 İbrahim KİLİK
