Eski bir istasyon garında
Hiç tanımadığım bakışlar savururken gözlerime
Anladım bir daha hiç dönmeyeceğini
Yaralı yüreğimi ömür boyu
Kara bir trene mahkum edeceğini
Yine de bile bile,
" Elveda " dedim sana
Şimdi zaman,
Telaşlı bir sonbahar rüzgarı gibi
Düşüyor avuçlarımdan
Artık hayallerimi,
Bir uçurum çiçeğinin
Yalnızlığında büyütüyorum
Ve tıpkı bir dilenci gibi
Bu yalancı hayattan seni dileniyorum....!
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
