Hayatımdaki İlk Kahraman

Sonu hep güzel biten masallar dinlerken,
Ve henüz rüyalarımı kabuslar bölmemişken
Yani daha boyum kısa, ellerim ufak
Ve saçlarımı iki yandan örerken annem
Minik ellerimle tutardım babamın ellerinden.
Hayatıma giren ilk erkek,
İlk kahraman, ilk sevdiğim
Ve beni ilk seven
Hiç aldatmayan ve terketmeyen.
Hayatı hep film sandığım,
Akasya kokulu çocukluğumda
Sen vardın başrolde annemle.
Sendin kötü adamlara karşı beni koruyan
Ve canım yandığında,
Benden daha çok canı acıyan.
Her gece başımı yastığa koyduğumda
O ipek saçlarımı okşayan.
Ve sendin her sabah,
Benim için dua edip ağlayan.
Bense her gece dua ederken büyümek için,
Bilemezdim zamanın bu kadar hızlı aktığını
Meğer ne kadar çabuk büyürmüş insan
Şimdi boyum boyuna denk,
Saçlarım kısa
Ama sen hala,
Benim ilk kahramanımsın.
Küçükken merak ederdim hep
Melekler nasıl olur diye.
Artık büyüdüm hiç merak etmiyorum.
Rüyalarımda ,
Beni güldüren melekler sizdiniz biliyorum!...