Kimse hazır değil daha dönüşü olan gitmelere…
“Ar kemiğimiz” çatlamış bizim,
Ondan böyle yavan kalıyor verdiğimiz sözler,
Gururumuzda insanlık buluyoruz da,
Hiçe dönen yüce sevgilerden
Vazgeçemiyoruz!
Hiçbir yürek bekleneni istemiyorken,
Pencere önünde yeşertiyoruz çiçeklerimizi,
Zarafeti öğreniyoruz kar tanelerinden,
Sevgilerimiz gökyüzünden yağıyor saksılarımıza,
Belki de bu yüzden
Dönüşü olan yollarla yetinemiyoruz…
