Dönüşsüz

Düş kırıklarıydı işte,
Geriye kalan.
İçi boş zamanlar,
İçli içli söylemler,
Birbirine sığınmış nedenler.

Ne fark ederdi artık;
Sende sevseydin beni.
Geçmişin dönüşü yok!
Dönüşüne gerek de yok.

Tırnağımla kazıdıkça mısralarımı
Sana sözler biriktiriyorum en fazla
Bir eskici geçse şu sokaktan
Onları da atardım hiç şüphesiz...