Dostum ,Çığ yüreklim;
Nerde bir sahipsiz bank görürsen
Gözleri yerlerde gezineni
Yakılan limanı
Denizi
İçinden şefkat Geçen trenleri
Yatağın kıyısında ki hüznü
Gözyaşlarını /Dört dilsiz duvara ağlayanı
Babasız yaşlıları/Sivası gözüm Sivası
Kırılan dalın türküsünü
Beni hatırla..
Hayat bana hiçbirşey bilmediğimi öğretti zaten
Düşün ki;
Kar mı daha Günahkar
Yoksa kar altında kalan Bank mı?
Beyaz mı daha Asi ?
Yoksa Yeşile duran Siyah mı?
Ahde Vefa mı?
Yoksa Yalan mı?
İçinde; vazgeçtiğini bildiren mektuplar olan ulakları
Susa kurşun gibi değeni,Kemancı Bülenti
Annesiz ölüleri/Sivası Gözüm Sivası
Sessizliğimin ardında ki çığlığı duy..
Beni hatırla..
Hayat bana hiçbirşey bilmediğimi öğretti zaten
Servet Alkan
28.12.2018/Sivas.
