Hissederim can evimde sana bir şey diyemem.
Alıp başımı gitsem derim buralardan, gidemem.
Senin tutkun yüreğimde tortulanmış bir elem.
Bu hâlimi değil ele, dosta bile söyleyemem.
Ne eylerim bu hâl içinde canım bilemem.
Bu gidişle cihanda bir gün gülemem.
Sen üzülme benim için üzülmeni istemem.
Bu hâlimi değil ele dosta bile söyleyemem.
Geçersin, mevsim gibi buğulu gözlerimden.
Söküp atmam mümkün değil istesem de içimden.
Zerre miktar eksiltmedi ezan sana sevgimden.
Bu hâlimi değil ele dosta bile söyleyemem.
Ankara,11.04.2008 İbrahim KİLİK
