Karlı bir kış gecesinde
El ele yürümek isterdim seninle
Ellerin ısıtsın ellerimi
Gözlerim seyretsin mavi gözlerini
Sonunda kavuştum sana
Yürüyorduk ıssız bir sokakta
Hafif bir kar vardı
Karanlık her yeri kaplamıştı
Dalmıştım mavi gözlerine
Denizin maviliğine dalar gibi
Ellerim de ulaşmıştı ellerine
Gözlerinden okuyordum beni sevdiğini
Uyandığımda rüyamdan
İnanamadım baştan
Mavişim, keşke gerçek olsaydı
Tanrı, seni bana yazsaydı...
Bir süre sonra hatırladım ki
İkimiz de başkalarına aidiz
Ama öyle kaptırmışım ki
Her hayalimde birleşiriz...
KİTAP İZLERİ
İyilik
Şebnem İşigüzel
Bir Yalancının Son İtirafları: Şebnem İşigüzel’in “İyilik” Romanında Parçalanan Bir Hayat Şebnem İşigüzel, çağdaş Türk edebiyatının en cesur seslerinden biri olarak, okuru her zaman rahatsız
İncelemeyi Oku
