Sen, hep gündüz vakti gelirdin.
Daha güneş batmamışken.
sokaklar kül rengi bir ışıkla yıkanmamış,
evimin ışıkları henüz yanmamışken...
sitenin önünden dolmuşa binerek,
iki yanı fundalıklı, portakal bahçeli,
çaylıklarla süslü yollardan giderdin.
sonra ben balkonda durur,
tatlı bir heyecanla,
soluğumu tutarak izlerdim yürüyüşünü,
ve dolmuşa binişini...
gelmediğin günlerde bile...
her akşamüstü...
KİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
