Sen, hep gündüz vakti gelirdin.
Daha güneş batmamışken.
sokaklar kül rengi bir ışıkla yıkanmamış,
evimin ışıkları henüz yanmamışken...
sitenin önünden dolmuşa binerek,
iki yanı fundalıklı, portakal bahçeli,
çaylıklarla süslü yollardan giderdin.
sonra ben balkonda durur,
tatlı bir heyecanla,
soluğumu tutarak izlerdim yürüyüşünü,
ve dolmuşa binişini...
gelmediğin günlerde bile...
her akşamüstü...
