Değişen çokta fazla bir şey yok gibi
Yerli yersiz garip bir sessizlik var tenimde
Usul usul yaklaşmakta hüzün biliyorum
Kelimelerin anlamsız kalacağı yepyeni başlangıçlara adım atmak üzereyim seziyorum!
Fark ediyorum ellerimdeki titreyişin anlamsızlığından anlıyorum yenibir yorgunlukla, yeni bir yükü omuzlayarak gelecek bahar doğan günlerime
Ama kimsenin erişemediği, beklide erişemeyeceği düş bahçelerimdeyim
Düş bahçelerim de solumaktayım nefessizliğimi.!
Kaybedilen zamanlara inat kurduğum dünyamda gizli düş bahçelerimde saklı çocuksu saflığım
Neşeli ilk baharlarım!
Her dem yeni doğan güneşe umutla dalışlarım!
Nefes alışlarım!
Yeniden doğuşlarım...!
Dedimya Dünya benim ben Dünyanın üzerine gitmekteyim
Sonu hayra yorulası bir geleceğe uzanmaktayım!
]
