Hazan rüzgarları gibi savulup duruyorum ,bir oraya ,bir buraya Engelenemez,karşı konulmaz fırtınanalara kapıldı gönlüm
Sana tutuldu ,sana sevdalandı.... Aşkına aşk oldum ,sevdana sevda oldum ...
Ben sende kalan oldum ....
Hazan oldum ,savurdum saçlarımı rüzgarlarımda , Aşk oldum ,dudaklarından öptüm kalbini..
Sarılırım karanlık gecelerime severim onları yıldızları sen diye .. Her gece aşarım yolları denizleri rüyalarımda
Sana gelirim ,sana doyarım ... Aşkınla çoşarım .. Senin sahillerinde dolaşır, ayaklarınla bastığın kum tanesi olurum ...
Dalganın kıyıya olan aşkı gibi severim seni delice Her dokunuşunda veririm aşkımı pevasızca sana
Martılar, sevdiğim dinle bizim şarkımızı söylüyorlar Uçuşuyorlar umarsızca ,masmavi enginlerde.
Sevda türküleri yakıyorlar benimle birlikte .. Dalgaların hışırtısı kulaklarımda
Sevdamın çaresizliği deli başımda Biliyormusun özlemleri, tutkuları, haykırışları..
Kapat gözlerini bir yaprağı düşün birde dalını...
Bir denizi düşün bir kumu...Bir beni düşün birde seni...
Hadi aç gözlerini hala beni görüyorsan Hala beni istiyorsan... İşte al beni burdayım...
Bilirim birazdan sabah olacak ,uyanacağım rüyamdan..
Sana doyamadan, senin olmadan
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
