Sierra Leoneli küçük kız,
Taş kırıyordu umutla
Ve gücü yettiğince.
Emek terleri akıyordu alnından.
Yüzünde mutlu bir gülüş.
Filipinli küçük oğlan,
Madende çalışıyordu şevkle
Ve becerebildiğince.
Zorluk kanları sızıyordu ellerinden.
Yüzünde umutlu bir bekleyiş.
Utanıyorum sizden
Ve öpmek istiyorum
Ellerinizi, ayaklarınızı
Çünkü yaşıyorum alabildiğince boş.
KİTAP İZLERİ
Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk
Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku
