İstanbul,erguvanlar şehrim.
Hareminde mahrem sevgilin,
Suya inmiş gölge namzetin
Tenin her renk,sende tüm mevsim.
İstanbul,sen kırgın sehzade
Açılır kızıldan maviye.
Kapıların telaş içinde
Battıkça gömülür hakiye
Yorgun taş,toprağın,atlasın,
Yaşlandın dibe batmaktasın.
Kahve kokan mis sokakların,
Islanmış billur su deminde.
Hisarların boynu bükük.
Zaman sende bir eski höynük.
Taş taş üstünde kalmamalı
İstanbul yeşil bağlamalı.
Serpil Tuncer
