Bir terk ediliş boyu büyür insan
Hançerlene görsün bir kez dudağın,
ABBASE sultanın zehridir artık aşk.
Kelimeleri devşirmeye kalkıştığın
Anda vücut bulur aşk;
Tarihin en mahrem yerinden
Ve hiçbir ses yitmez gökkubbende
Kimliğini zehr-i aşk ile örtmüşsen
Yitmeyen ve esrik şarkılardır aşk
Ağular rengi süzülür kahrın,
Damıtılan gülücüklerin
Muhakemesi başlar coğrafyanın gözünde
Ve artık kayboluşun adıdır aşk
Yitirip de sen seni armaya koyuldun mu kurtuluş yok
Esaretin adı konur, öyle vakit; aşk.
