kalemim kan,
nefesim duman yine...
ey insan evladı insan
gözünde nem,
dilinde öfken,
yüzünde sitem,
yüreğinde kin,
niye?
yaşam seçenekler sunar...
aramadın mı?
çalacak hiçbir kapı
bulamadın mı?
hep koştun nefes nefese
yorulmadın mı?
yaşamdan payını alıp
yoğrulmadın mı?
her kavga sevgide biter
anlamadın mı?
ey insan evladı insan..
efkarıma neden?
sen!
kalemimin kanı,
nefesimin dumanı
sen!
uyan!
sevgiye dayan...
