Felçli ellerim kalem tuttu
Doğa benden yana tavır koydu
Ya da acıdı bana
Ben ağladım o yağmur oldu,
yanıbaşımda...
Ben haykırmak istedikçe,
şimşekler çaktı
Yeri göğü inletti yerime..
Ben duruldukça o duruldu
Pırıl pırıl ağaçları gösterdi
Elektrikleri kesildi şehrin
Şehrin kalbi bir durdu bir attı
Kimsecikler yoktu yanımda
Şehrin en yalnızıydım sanki
Kimseciklerin yüzüne bakamadım
İnganlığın utancını ben taşıdım
Bugün ağlayamadım sokak ortasında
Bir doğa vardı bir de ben
