Yazın mirası olan bir gün.Uzun dallarıyla akasya ağacı, gölgesinde hasır sandalyelerde sohbet eden insanlar. Akşam güneşi ile gölgesi uzayan evler. Başında kavakyelleri esen gençler. Pencere kenarında yaşlı kadınlar.Yükseklerde; Pastel mavinin altında sığırcıklar, kırlangıçlar, çingene kuşlar, martılar. Bunların üzerine kendini seren, dinlenerek esen, kararsız bir rüzgar..prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /
Bugün yaşam kocaman bir gülücük gibi. Yaptığım başlangıçlarda aldığım yolu ölçtüm.. Yapmak istediğim işle ilgili ortaya koyduğum çaba.. Ölçerek atmaya karar verdiğim adımlardan ilkini, attım. Başladım. Önce hayal ettim, kafamda imgesini yarattım ve elimle kavradım. Gerçekleşmeye başlamasının verdiği küçük esriklik çok hoş..
Önce hayal ettim. Belleğimde, imgesini yarattım ve elimle kavradım. Daha önceki başlayıp- bırakmalarım eksiklik değil. Bana, yeni ve gerçek okuma bicimi öğreten bir alfabe artık. Bu olaya hazırlayan, ara aşamalar. Mezuniyet için aşılması gereken sınıflar. İnsanlığın büyük keşifleri... İnsanın kendini keşfetmesi, aya ilk adımın atılmasıyla eşdeğer değil mi..? Yapılması gereken, üzerine doğru yürümek sadece. Yaşamda; Geleceği oluşturmak, geçmişin birikimleri üzerine olmaz mı?
Bir hayali kurmak, beslemek, geliştirmek ve gerceği bulmak. Gelecek; Eksik ve yanlışlarını eleyip, doğruları üstüste dizerek oluşturduğumuz yolun üzerinden yürüyerek kurmak değilmidir.? Daha kararlı, kim olduğunu ve ne istediğini bilerek, doğru yaşamak..
Fırtınalarını, bir limanın mendireğine asmak..
