Yar...
Bir gün ölürsem
Musalla taşında yattığımı görürsen
Bir ömür güftelediğim ümitlerimi merak edersen
Uykusuz gecelerde, yorgun heceler, viran olmuş kelimeler gibiydim
Ne kadar sinemden firar etmek isteyen umutlar varsa, sabrın toprağına gömmüştüm
Ondan gizli olan, zatına malum olmayan, yaratan, sultanlık tanıyan, kulum diyen başka kim vardı
Susmak, sükût etmek, nasibin vaktini beklemek, edeple nefeslenmek, ilim, irfanla kalbi beslemek şiardı
Varlık adına ne varsa benlikten uzak yaşayarak, ne derler'i dışlayarak, azimet ve ihlastan taviz vermeyerek adanmak maksattı
Garip geldim ve yine garip gitmek istedim dünyadan, Rabbim hiç kimseyi itibardan düşürmesin, kendine kul olmaktan mahrum etmesin...
Mustafa Cilasun
