Alışık değilim ben öyle gitmelere, gelmelere.
Zamansız, anlamsız, vedasız...
Aniden ortaya çıkıp sonra,
Hiç gitmemiş gibi,
Günlerce, haftalarca,
Yapayalnız bir hiçliğin ortasında
Öylece bırakmamış gibi,
"Ben geldim."lere alışık değilim ben.
Sen yoksan eğer, gitmişsen,
Adı hasret olur,
Yol bakılır uzak ve derin.
Vuslat umulur
Ve zorbadır beklemek.
Kemirir de kemirir için için.
İliklerine kadar işler,
Üşütür gitmişliğin, terketmişliğin.
Boğazında düğümlenir lokman,
Yutamazsın suskunluğunu,
Sindiremezsin.
Yüreğini söküp atamazsın,
Nefes alamazsın.
Alışık değilim ben gitmelere.
Alışamam.
Bir daha gitme,
Yaşayamam. ]
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
