Gri zambaklar mevsiminde Avrasya’dayım bayım…

Beynimdeki diş izi sizin mi bayım
Siz nereden çıkıp da geldiniz esrarlarıma
Zambaklarımdaki el izleri kimin
Bu zaman neden
Gri zambak mevsimi Avrasya da
Utanıyorum bayım yalnız kalabalığınızdan
El izlerinizdeki giriftlikten
Suya değdiğinde çığlığınızdan
Ve boğazınızdaki
İplerden utanıyorum bayım.
Korkuyorum
Ne tuhaf değil mi
Sizin özgürlüğünüzden.
Marşlarımda bile söylemekten
Utandığım saatlerde
Sizin doğabilmenizden de
Korkuyorum
Ne tuhaf değil mi
Sert bakışlarınızın ardındaki
Uykularınızda rahatlatıyorsunuz
Dünyayı
Hele birde rüyadaysanız
Oralarda kalmanız kafi
Gelmeyin bayım
Çünkü çocukların elleri kırmızı
Sizin gelemeyeceğiniz darlıklarda kalın
Çünkü çocukların kırmızı akar kanı
Gri zambak mevsiminde gelemeyin
Avrasya’ya
Ankebutlarınızın ağlarına
Tutunun kalabilmek için…
efe erkan