Seni her sevişte yorgun düşer yüreğim
eski bir söz geçer içimden
kesilirim
kanlı küvet boşluğuna
boşalır göz yaşım
ve ellerim
seni her görüşte intihar eder
cesedim
ölümün gündüz vakti
ağır kokusunda yalnız ve çaresiz
maskemi giyerim
uzak şehirlerin deniz kokusu
gibi önce
sonra
dargın annelerin aynaya öfkesi
gibi seni sevdim
durdum, yıkıldım, haykırdım iç hıçkırıklarla
adını dizelere
Gül kokusu ve Şahmaran
Kar tanesi ve Sanal kahraman
