Kirpiklerin ok misal hep can evimden vurur.
Gamzen gülden ziyade tavrın beni dondurur.
Yüzünü döksen suya su daha da durulur.
Ateş olur gözlerin beni yakar kavurur.
İpeklere sarılı keskin bir kılıç tavrın.
Bağrımı lime lime edip göğe savurur.
Suya düşen bir yaprak teslim olur zevale.
Suyla hem dem olurken farkına varmaz kurur.
Seni yazarken kalem geçer kendinden meftun.
Savrulan saçlarınsa gönlü yardan uçurur.
Bitmez sana hasretim sürer bir ömür boyu.
Gitsen kırılır kalbim gelsen sevinçten durur.
Ankara, 21.04.2010 İ.K
