Sonbaharın gürültülü hüznü kol geziyordu boğucu sokakların ensesinde
Sen ve ben aynı korku filminin başrolleriyiz
gülümsüyoruz maskelerimizi değiştirerek hayatın cilvesine
Ve kaçıyoruz azabın soğukluğundan
İşlediğimiz günahlar bu kadar sıcakken bedeli nasıl böyle dondurabildi kanımızı
Söyle sonbahar, daha kaç kişi asılı kaldı o çınar ağacında
Benimle bütünleşen keder dışında...
YZKİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
