günaydııınnn
her sabah sesini duymak için sabırsızlanıyordum
işe erkenden gelip telefona sarılıyor seninle başlıyordum güne
aylarca bu yetiyordu bana
bir gün karaşılaşacağımıza inanarak yaşadım
karşılaşmamızdan çok ama çok korktuğumu defalarca söyledim ve yazdım
her zaman olduğu gibi tam bulmuşken kaybetme korkusuydu bu
neler oldu bize sel
bir hastalık iki gün ayrılık niye bu kadar kin dolu bir yazı yazdırdı sana aradan tam 129 gün geçti hala affedemedim seni
gurursuz denecek kadar kinsiz ve affedici bir insan olmama rağmen neden seni affedemedim acaba
senin için mazaretler bulmaya çalıştım olmadı
seviyor, kaybetme korkusundan yazdı dedim olmadı
kendimi senin yerine koydum olmadı
inan seni affetmek için çok çabaladım olmadı
zaman ilacıdır herşeyin derler ama 129 gün oldu olmadı
sel ne olur seni affedemediğim için beni affet
hoşçakal
