Ağlamak için edebiyat yaparken sen
Oyuncaklarım olmadığı için kelimelerle oynuyordum,
Hangimiz zavallıydı bilmiyorum
Sen ağlarken
Ben gülerken...
Aşık olanın ağlaması gerektiğini savunurken sen
Ben aşkı hayata karıştırıyordum ince belli bardaklarda
Hangimiz daha aşıktı ki
Kendi gül cemaline...
Peşrevinde peşmürde peşrevler çalarken kanunlar
Sen ağlamayı yakıştırdın kendine..
Ya ben,
Fosur fosur çekiyorum aşkımı ciğerime...
Ağlamak aşkın hamuruysa
Hamursuz bir aşk yüreğimde...
