Çayın renginde hayal seni hatırlatıyor.
Sükunun çözüldüğü ipek düğüm gülüşün.
Demliğin göz yaşları hayali ıslatıyor.
İnce belli bardaklar tabiri nazlı düşün.
Şerh ediyor semaver yüreğine düşeni.
Közün özündeki aşk suda renk ahenk gülü.
Çay bestesi avutur her dem üzgünü şeni.
Geceye hazzı inen Leyla’nın has kakülü.
Mecnun’un hikâyesi Leyla ile başlar hep.
İpek saçlar örülür gecenin sinesinde.
Çayın rayihasıdır böyle özleme sebep.
Bin bir nota gizlidir kaşık bardak sesinde.
Çaydanlığın rüyası emanettir ateşe.
Billur hayal tufanı katre katre süzülür.
Gönülde muhabbet var ayrılmaz üçlü eşe,
Semaver demlik bardak el değmezse üzülür…
Ankara, 21.06.2012 İ.K
