Ben hayatımın roman kahramanıydım.
Hayatım bir romandı, ben yaşadım.
Ben hayatımın zavallı aşığı,
Sen hayatımın aşkı.
Ve biz ayrı dünyaların iki insanı.
Ben hayatımın mutsuz yüzü.
Sen hiç gülmeyen gözlerim.
Yanaklarımdan süzülen yaş.
Saçımın kokusu.
Ve ben hep sensiz kalmış zavallı aşık.
Yorgun bir hayat kahramanı.
Öyküsü hiç bitmeyecek.
Kahramanları hep değişecek.
Ama sonları hep aynı.
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
