Oduncu odun verecek
Elindeki odunla dayı erincine erecek
Bu sıkışmışlıkla
Seyri hamla
Fikri meşgul çevre sakinleri, düşünceyi serecek
Tele kulaklarla tapelenirsin
Korkularıdır aslında
Kendi fısıltılarını büyütmüşlerdir ama
Onların korkuları sende gölge
Gün koymazlar sana nefes alacak:
Sanki onlar hiçbir şey bilmiyor
Dersin ki; “çağırsalar gelirdi!
Niye kaçsın adresi belli...
Bu maaşla geçinsinler de göreyim
Çarşıyı pazarı bilmezler mi?
Acaba bugün ne olacak?”
Gibisinden hikayelerle düşünsel bunarsın
Farkında mısın bilmem, korkularını saygı gibi sunarsın
Minik minik
Parçapinçik
Isırıklarda arayacaksın giz izlerini
Birbirine ulanıp lokma yapılıyor görmez misin?
Ezilirsin Hena, ezilirsin
Az bir kül koru ışıltısındaki ağır sorular altında
Tarihi fısıldarsın kendinle
Groteskti deneyimleme mi, öldü?
Toplumsal deneyimleme mi denmenin saltında
Karbon ile hidrojen ile
Vel hasılı atomlarla, kalıpsın
Onlar senin değildir
Sen onlarınsın
Deneyimleyen his ile içsel benci ve
Sosyal, toplumsal olanla; bilinçsin
Yazın da kışın da
Enerji düzeniyle izole ben
Sosyal olan, toplum olan sana
Senin dışındaki kolektif bilinçle yen
Evrensel olanın
Birinci entropi yasasıdır dağılmak
Dağılırsın
Her şey yokuş aşağıdır.
İşte burada
Her şey gibi geçici
İçsel, izole bir enerji durumla bencil
Kolektif enerji düzenli durumla yokuş yukarıyı seçici
Yokuşlayışta yaşamın
Yokuş aşağıyla ölümün
Bir yanın iniş aşağı uçurum
Bir yanı dik bir yokuş
İşte bu arafat ı şafak vuruşla
Nadir açan çiçek gibi
Isırıklara
Benci ve özgecil duruşla
Kırılan yokuş aşağı kalp ile
Yokuşlayışta örülen ilmek ilmek
Sevecen insan oluşa duygu
Hepsi aynı anda
Hızlı ve yavaş durumların, süpervizörle
Bunlar hep
Anlamanın, anlatmanın zorluğu ve kolaylığı durumlardır.
Dağılırken düzen düzensizliğe
Ben gibi izole yapılarda kırılan kalp ile birikir...
Unutma evren de izoledir
Ya sen Hena
Biz evrenin olgu ve oluşlarıyla
Bir yanınla yokuşlayışta soytarılığa
Bir yanınla iniş aşağıda inandırtıra
Direnebilir misin evrene?
