Hınzır

İlk gördüm iyi idi güleçti yüzü
Dinlenir dedim sohbeti sözü
Oysa yanılmışım epeyce kötü
Ne haşarıymış cin gibi gözü
Sonra vardan yoktan hep hır gür
Bir gün burda bir gün orda pır
Ne mutluluk verdi ne de huzur
Yıktı dünyamı üzdü beni hınzır
Kahretmeye vardırdı sözü
İyiliğe kör olmuş her iki gözü
Meğer ki iki yüzlülükmüş özü
Dedirtti bahtımı ne kadar kötü
Pür telaş hop oturur hop kalkar
Naragah insanın aklını şaşar
Bu haylazlık etti canıma zarar
Olamadı bu yardan bana kar
Er ya hatun kişi bahtının gülü
Gülüvermeli biraz hep üzülsün mü
Ağlayıp da her dem süzülsün mü
Daim sel fırtınayla bu can ölsün mü
Çektim isyan bayrağımı içim ahızar
Bana kendim yine tesellikar
Hadi yine benden bulmasın zorkar
Faide kemlik ile kime olmuş kar
Uymadı birbirine faide ile zorkar