Yaşadıklarımı sorguluyorum son günlerde.. göz bebeklerimde bir üşüme, yerim yurdum belli değil artık.. hangi zamandayım belli değil..Kendimden uzak düşünüyorum o anıları... Zaman daraldı. Umudun kıyısındayım.. Boğulmak içten değil.. Ve sonra bir susuzluk yayılıyor.. Dudaklarımdan tüm bedenime..
Sonra sen geliyorsun aklıma..seni yaşamak içimdekileri öldürmek gibi..
Kördüğüm gibisin, çözülmüyorsun..Seni hatrıma getiren ne..Oysa ki söz vermiştim, aşka dair şiir yazmamaya..Sen ki her daim aklımın uçurumunda, bedenimin en uğrak limanısın.. Şimdi kayıtsızca içimde yayılıyorsun.. içimde birikmişliğine sesleniyorum..Kendimi sen oldukça yaşayabilirim ancak..
19.06.2023
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
