hey homişima!..
duydun mu
reformlar başladı burada!.
etimize daha çok göz dikti kuzgunlar
kargalar toplandı başımıza!..
toprağa sızan Tanrı korkusu
kırmızı çiçekler açtırdı ağaçlara!..
hey homişima!
duydun mu
reformlar başladı burada!.
kraldan kalma bildiriler okunuyor meydanlarda
annemin şalvarını indiriyor cellatlar
İstanbul şehir olmaktan çıkıyor
kadın gözlerinden yağmur yağıyor sokaklara!..
hey homişima!..
duydun mu
reformlar başladı burada!..
pis bir nefes bulut doğuruyor durmadan
kanatları kırılıyor kuşların
buz parçaları altında deliniyor yapraklar
zehirler katılıyor içtiğimiz sulara!..
hey homişima!.
sevgilim!..
bu durumda artık seni sevmeyeceğim
darılma bana!..
