Hoşcakal

En güzel vedamın son busesi hoşca kal.
sönen bir iki sigaramın dumanındaki resmin daha
unutulman için ettğim yeminler boşa.
Sen yanımdasın ya .
bu son olsun diyip bir daha bakar sonra birdaha yemin eder. sonra hatalar kokusuyla oturup uyumak..
duymak istemezdim senle olan cümleleri halbuki sen varken şarkı gibiydi.
düşüncelerimin hapsettiği adam ölüm için bekleyen hoşcakal komutu ve sonra ..
sessizliğin içinde yine sen, zaten varsın yoksun ama sadece sen.
virane olan bu gönül ve yine kocaman sen.
geçmeyen günlerin o sefer kalkışı yapan saatleri.
yine bir fotoğraf elimde,
yaşlanmış bir çift göz.
sonra yine seferi olan saatler.
çığlıkların adamı,
çaresizce oturup susarmıymış şimdi bağırsana hadi seviyorum diye.
yokluğumda varsın
varlığındaki benle.
benim yokluğum en güzel hediyesi.
şimdi kalp susar bahar bekler,
ne güzler geçirir ne güzellerle.
hastretin yokluğunda çıkan buram buram kokularla geçer.
ama buda geçer buda geçer..