''Kubra'ya''
Sevince göz herşeyi görmez
Görmek istediklerini gördürür insana
Öyle tarifsiz bir şey ki sevda
Yüreğin taşıyamadığı ağırlığı
Parmak, yüzük diye taşımakta.
Nur yüzlüm, ceylan gözlüm,
Yüreğimi kanatan sevdanı
Bir sarraf tezgahında yüzüğüme gizledim
Yetinmedim gözbebeklerime taşıdım
Yetinmedim yüreğime nakış gibi işledim
Biliyorum, artık yalnız değilim; bir başıma
İki kişilik yaşayacağım hayatı
İki kişilik ağlayacak gözlerim
İki kişilik açılacak kollarım
Ve iki kişilik olacak tek odalı kalbim.
Hoşgeldin birtanem,
Hoşgeldin hayat arkadaşım,
Hoşgeldin kanımın akışı
Hoşgeldin kalbimin cenneti
Hoşgeldin Rabbimin emaneti.
