renksizlik
bir ölüm gibidir
insanın karnının kasılması
ışıktan yoksun
var olan nesneler ve duyulara kör
düş kuramaz
bozulan karanlığın uyumu
ve bizi sadece
kendimiz gibi olanlar anlar
bir nedeni olacak
biçimlendirmeden uzak
gök mavi
deniz kızıl bir okyanus olmalı
midye kabuklarında hüzünlü sesleniş var
yalnızca akan nesneler değil
nehirlerin çıldırışları
sonsuzluk
başkalaşım
bir havuzda toplanma isteği
umudun yolcusu
içinden geçen
ve ölümsüz
duyularımızdaki ışıltı
su taşları
gözlerin kadar güzel
tenimi ısıtan ruhun
yağmurda var olmuş çivit mavisi
