Hüzün

hüzünler kol gezer sokaklarımda
ayaklarım bir kuru dal gibi kırılır
yürüyemem lale bahçeli günlere
tabanımdan kan dökülür yerlere

sokaklar bana kör gözüyle bakar
ne yaz gelir ne de gelir ilkbahar
gece karanlığı mor dağları sarar
siyah bakışlarımdan yıldız kayar

yapraklar dökülür ayak diplerime
her mevsim yürürüm sensizliğe
sokak içinde asi bir taştır hüzün
pencereni tıklatırım yine yoksun